Zabawa
Sławomir Mrożek „Zabawa”
„’Zabawa’ (…) łączy perfekcyjne aktorstwo zespołowe z prostotą inscenizacji. (…) Wszyscy [aktorzy] stroją na tę samą, ironiczną nutę mrożkową, dając jej współczesne brzmienie. (…) umieją przy tym wyważyć gagi i głębszy sens sztuki, która jest przewrotną odpowiedzią Mrożka na ‘Wesele’ używają do tego kilku najprostszych rekwizytów: stołu, pustej butelki i pudła po akordeonie, które gra rolę trumny.” oman Pawłowski, Gazeta Wyborcza
„Tak niezwykle tej z górą trzydziestoletniej jednoaktówki nie odczytał dotąd w teatrze chyba nikt” (…) Zabawa jawi się bohaterom jako synonim życia prawdziwego, którego jakimś niezbadanym wyrokiem zostali pozbawieni; gdy urządzą sobie jej własną namiastkę, zmieści się tam i ślub, i pogrzeb, przyjaźń, nienawiść, marzenia, zawody…” Jacek Sieradzki, Polityka
„Zabawa” to historia trzech mężczyzn za wszelką cenę pragnących się bawić. Ale jak tu się bawić skoro nie ma zabawy? W dziwnej izbie, w której się znaleźli, nie ma muzyki, nie ma gości. Nie wiadomo co się w niej odbyło lub odbyć miało. Może stypa. Polaków portret własny.
Reżyseria Zespołowa
Opieka artystyczna: Jarosław Gajewski
Obsada: Adam Krawczuk, Rafał Rutkowski, Maciej Wierzbicki
Premiera 5 marca 1995 Koło Naukowe PWST w Warszawie
![Teatr Montownia [logotyp]](template/design_img/logotype.gif)
